Wszystko, co musisz wiedzieć o czasowniku „gustar”
W hiszpańskim, zamiast mówić, że „ja lubię”, wyrażamy to w sposób, który oznacza dosłownie „coś podoba się mnie”. Czasownik „gustar” odnosi się więc do rzeczy, którą lubimy, a nie do osoby, która to lubi.
Przykład:
- Po polsku: Lubię hiszpańską muzykę.
- Po hiszpańsku: Me gusta la música española. (Dosłownie: Podoba mi się hiszpańska muzyka.)
Zaimki wskazujące osobę:
W przeciwieństwie do polskiego, w hiszpańskim nie używamy tradycyjnych zaimków osobowych takich jak „ja” czy „ty” w roli podmiotu. Zamiast tego stosujemy zaimki wskazujące osobę, której coś się podoba.
- me – mnie
- te – tobie
- le – jemu/jej/panu/pani
- nos – nam
- os – wam
- les – im/państwu
Odmiana „gustar”
Czasownik „gustar” zmienia się w zależności od liczby rzeczy, o których mówimy. Jeśli rzecz jest w liczbie pojedynczej, używamy formy „gusta”, natomiast jeśli rzecz jest w liczbie mnogiej – formy „gustan”.
Przykłady:
- Me gusta esta película. (Dosłownie: Podoba mi się ten film.) – „película” jest w liczbie pojedynczej.
- Me gustan los animales. (Dosłownie: Podobają mi się zwierzęta.) – „animales” jest w liczbie mnogiej.
Czasownik „gustar” z bezokolicznikiem
Czasownik „gustar” może także występować z czasownikami w bezokoliczniku. Zasada jest taka sama jak przy rzeczownikach: czasownik „gustar” pozostaje w tej samej formie, a bezokolicznik traktowany jest jak rzeczownik w liczbie pojedynczej.
Przykłady:
- Me gusta leer. – Lubię czytać. (Dosłownie: Podoba mi się czytanie.)
- Nos gusta bailar. – Lubimy tańczyć. (Dosłownie: Podoba nam się tańczenie.)
Pytania i negacja
Pytania oraz negacje z czasownikiem „gustar” są bardzo proste. Aby zapytać, wystarczy zmienić intonację i dodać „¿?” na początku i końcu zdania. W negacji, przed czasownikiem, dodajemy „no”.
Przykłady:
- ¿Te gusta esta canción? – Lubisz tę piosenkę?
- No me gusta nadar. – Nie lubię pływać.
Jak poprawnie używać przyimka „a” w konstrukcjach z „gustar”?
Kiedy chcemy podkreślić komu konkretnie coś się podoba, (np. mojej mamie, jej, Juanowi) używamy przyimka „a” przed tą osobą, imieniem bądź zaimkiem osobowy (a mi mamá, a ella, a Juan), ponieważ wskazujemy na osobę, która jest odbiorcą emocji. Bez tego „a” zdanie byłoby niekompletne w kontekście gramatyki hiszpańskiej.
- A mí – mnie
- A ti – tobie
- A él/A ella/ A usted – jemu/jej/panu/pani
- A nosotros/as – nam
- A vosotros/as – wam
- A ellos/ A ellas/ A ustedes – im/państwu
Przykłady:
- A mí me gusta leer libros. – Lubię czytać książki. (Dosłownie: Mnie podoba mi się czytanie książek.)
- A ti te gusta correr por la mañana. – Lubisz biegać rano. (Dosłownie: Tobie podoba ci się bieganie rano.)